woensdag 11 november 2026

Te boeken

 

Ik ben als auteur toegelaten tot De Schrijverscentrale. Dat betekent dat scholen, bibliotheken, verenigingen, kerken en organisaties mij kunnen uitnodigen voor een lezing, interview, workshop of gewoon een goed gesprek.

Ik schrijf boeken, verhalen, gedichten en blogs. Over mensen vooral. Over wat hen beweegt, wat hen overkomt en hoe ze soms behoorlijk verdwalen. En over de kunst om vervolgens toch weer een weg te vinden. Niet altijd de kortste.
In mijn boeken en verhalen komen thema's voorbij als verslaving, schaamte, verlies, geloof, veerkracht en opnieuw beginnen. Grote woorden, waarachter meestal heel gewone mensen schuilgaan.
En die verhalen zijn niet alleen interessant voor mensen die zelf met tegenslag te maken hebben. In iedere organisatie, hoe succesvol of mooi ook, werken mensen die verlies kennen, verkeerde keuzes hebben gemaakt of de gevolgen daarvan ondervinden. Mensen die overeind proberen te blijven, opnieuw beginnen of ontdekken dat een overwinning er soms heel anders uitziet dan ze hadden gedacht.
Daarnaast heb ik twintig jaar voor de klas gestaan. Ik weet dus hoe leuk het kan zijn om met jongeren over taal, verhalen en het leven in gesprek te gaan. En dat een goed verhaal soms meer losmaakt dan een uur uitleg.
Dus zoek je voor je school, bibliotheek, vereniging, kerk, bedrijf of welke organisatie dan ook iemand die kan vertellen, voorlezen, schrijven en vooral ook het gesprek aangaat?
Dan kom ik graag langs. Met verhalen, een beetje humor en zonder al te veel opgeheven vingertjes.

zaterdag 7 november 2026

Novembergeluid


Een halfjaar bleef ik weg. Ik leerde mensen te ontwijken, straten te omzeilen en blikken te lezen. Oordelen kwamen vanzelf. Sommige liet ik liggen, andere droeg ik mee.
Ongewild en ongedacht ontmoette ik mildheid. Die was het moeilijkst te hanteren.
Ondertussen draait de wereld door. Er wordt getrouwd, gedanst, gelachen. Zelfs dicht bij mij gaan de feestjes door. Terecht natuurlijk. Niemand hoeft op mijn terugkeer te wachten.
Vandaag neem ik een andere afslag. Niet om te ontlopen, maar om er heen te gaan. Ergens klinkt ook mijn muziek. Klaagtonen mogen best. Die passen me altijd beter dan gejubel.