Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit augustus, 2019 tonen

Leven in overvloed

Ook al hebben wij sinds een aantal jaren onze tent verwisseld voor een huisje, toch blijf ik ergens een kampeerder. Iemand die gewend is om niet meer mee te nemen dan nodig en een beetje uitgekiend met voorraden om te gaan. Zowel in het inslaan er van als met het gebruik. Zo kon het gebeuren dat toen we na ons eerste weekje in Portugal zuidelijker trokken de koel- en andere kasten redelijk leeg waren. Even aarzelde ik om langs een winkel te gaan. Wat heerlijke ingrediënten halen voor een mooie kostelijk maaltijd. Dat we de dag ervoor in een superleuk restaurantje aan de Atlantische kust gegeten hadden, versterkte de behoefte aan een rijk voorziene tafel. Niet omdat dit restaurant de toon gezet had voor wat onze smaakpapillen betrof. Ik klaag niet snel maar hier was het eten echt beneden alle peil. Hoe leuk alles er ook uit zag; of de kok had zijn dag niet, of onze vegetarische keuzes hadden zijn creativiteit en verbeeldingskracht dusdanig aangepast dat zelfs een uitgehongerde bedevaa...

Waaiend naar de kerk

We zingen en we spelen, spreken en luisteren horen de stilte in de ruimte met  God. Al weet ik niet zeker dan nog meer ontmoeting nodig. We leven in storm of stilte genieten van een bries die warmend zwoelt. voelt als tocht Staand in waaiend veld. Laat mij zijn als kind dat zelf het pad  niet kent. Vuisten al dan niet gebald  in uw hoge handen legt. Geleid in holle weg, ruim omtuind met   roos gevulde doornen heg.

Uit

Uitvaart niet  verzekert Omdat je dood gaat soms aan uitzaaiingen. Vaarwel verzekeraar, val  dood zal ik niet zeggen.  Stel dat uw polis dit niet dekt. Dan bent  u zelf ook uit .

Strop om hals van ma

Nadat ik van vakantie terugkom, heb ik een soort van bijkomdag. Beetje koffers uitpakken, alle kamers van het huis bezoeken, met blote voeten aarden in de tuin. Ik kijk zelden televisie, maar dit is zo'n dag dat ik besluit om het journaal te kijken. Even weten wat de rest van de wereld doet. Ongeluk veroorzakende jongeren met lachgas achter het stuur, weggevaagde dorpen door overstromingen, brand in Siberië, een van kindermisbruik verdachte miljardair die sterft in zijn cel en vallende voetbaldaken in Alkmaar.  Ik word er niet vrolijk van en besluit alle journaals voor de komende tijd te mijden. Tot ik vanmorgen de computer opstart en er wat nieuwsitems oppoppen onderin mijn scherm. Blijkbaar ergens een knop ingeduwd waardoor dit gebeurt. Deze keer ben ik er bij mee. Geweldig nieuws namelijk.  Er is weer hoop voor onze samenleving. Waar we dreigden in te dutten en weg te zakken in een ongelooflijk diep zwart digitaal gat waarbij iedereen verdrinkt in zijn bites en byte...

Een leven lang op de wip

Vandaag deed ik een ontdekking. Voor degene die me een beetje kent, is dat niet vreemd, het gebeurt vaker. Nogal eens met een gevoel alsof het een wereldontdekking is.  Soms is dat zo, vaak  niet. In dat laatste geval denk ik gewoon dat mijn omgeving er nog niet aan toe is. In andere gevallen leert het leven me wel. Maar nu, mijn ontdekking. Die begint met een vraag. Waarom hebben we geen speeltuinen voor oude mensen? Waarom kunnen we pretparken en speelplaatsen bedenken voor kinderen, met alles waarvan we denken dat het er bij hoort. Door onze maakbaarheidsgedachten hebben we ze al een beetje vernaggelt met alle veiligheidsvoorschriften. Maar ze zijn er nog wel. De plekken waar kinderen kind kunnen zijn.  Daar we ontdekt hebben dat elk mens wil spelen hebben we parken ontwikkeld waar we ons als volwassenen kunnen uitleven. Jammer genoeg hebben we bedacht dat dit vooral een hoog adrenaline-gehalte moet hebben.  Onlangs zat ik aan een strand en bouwde daar ee...

Ik ben verliefd

Vandaag heb ik gehuild.  Ik ontmoette José Sousa Saramago in Casa dos Bicos, een prachtig gebouw aan de oever van de monding van de Taag, waar een permanente tentoonstelling aan deze man is gewijd.  De boerenzoon uit 1922  werd rond zijn vijftigste dichter en schrijver.  Vanwege zijn opvattingen werd hij ontslagen door zijn werkgever. Daarnaast na het verschijnen van een roman waar hij Jezus met Maria Magdalena laat trouwen en deze laatste als een krachtige wijze vrouw neerzet, wordt hij verbannen door de kerk. Ooit wilde men hem een prijs geven. De toenmalige regering vond deze strijder tegen onrecht een te grote rebel en hield dit tegen. Uiteindelijk gaf de wereld hem de Nobelprijs voor Literatuur. De enige Portugees die deze ooit in ontvangst mocht nemen. Inmiddels verschijnen zijn boeken in meer dan vijftien talen, is er één verfilmd, een ander de basis voor een operastuk. Twee andere boeken van hem, worden gespeeld in het theater. Toch zijn al deze dingen, h...

Lissabon

Ontwakende stad en  wachtende rail. Oplopende straat die onder mij doorklinkt. De vuilnismens die voor de wagen veegt de afvalbakken leegt van wat hem nog past. Het dronken stel, de nacht te kort, nu zoekend naar de sleutel van een slot dat allang niet  meer gesloten is. Schuim van de straat daar miezerige mot op de weg regent. De iets te dikke dame van lichte zeden, probeert alsnog  wat binnen te halen. Achter gesloten deur verdwijnende pooier die als profiteur zijn geld nu telt. Stad van dichter en muze  je raakt  als  je mij wandelend  wakker maakt

Sainte-Victoire

Al overwon Marius er de Teutonen en kwam zij zo aan haar naam. Al bedreef Cézanne er meer  dan zestig keer  de liefde  met kwast en doek. Voor mij  een verre berg  te zien door inkijk tussen een stel bomen. Gaten die ik heel graag dicht . (foto van Henrika Lefevre)

Hemel op aarde

Iets na zonsopgang zag ik ze uit hun huisje komen. Twee oude mensen; zij voorop, kaarsrecht in een blauwe jasschort met witte randen. In haar handen had ze iets met een lange steel. Door de afstand kon ik niet zien of het een hark of een hak was. Hij liep een pas of tien achter haar. Ook met iets van een werktuig in zijn hand. Het huis en het schuurtje ernaast met de wijngaard eromheen oogde als een eeuwenoud spulletje.  De manier waarop zij beiden naar buiten kwamen en aan hun dagelijkse bezigheden begonnen, veronderstelde een eeuwenlang ritme. De afstand tussen die twee was te groot om een gesprek te voeren. Misschien waren alle woorden al gezegd. Ook liep de één niet harder dan de ander. De man haalde de vrouw niet in, en zij ontliep hem niet. Alles straalde vertrouwdheid uit. Vanaf de klif waar ik zat, bewogen ze zich over het paadje dat steeds smaller werd om uiteindelijk bij een muurtje, dat hun erf omgaf, dood te lopen.  De schoonheid van wat ik zag, overviel me. Mis...

Mooi gemis

Ik ben een bosmens. Ooit ontgonnen mijn voorouders de Veluwse oergronden. Er verschenen weilanden en akkers, door bomen omringd. Dat soort erfelijk materiaal verdwijnt niet uit je genen. Nu wij ons wijnboerderijtje op een groene berghelling verruild hebben voor een plek aan zee, is het even wennen. Het ligt niet aan ons huis, dat heeft alles wat we nodig hebben, meer dan dat zelfs. Grote glazen schuifpuien geven toegang tot een mooi balkon, voorzien van hangmat en zithoek. Vanachter mijn schrijftafel heb ik direct uitzicht over de oceaan op nog geen honderd meter afstand. Ik voel me gelukkig, blij en dankbaar. En elke keer als ik mijn bosrand mis, dan teken ik haar in ’t zand. Na iedere vloed opnieuw.

Avondliefde

Waar mist de rots en   zon het water mint. Heeft dag de nacht   al bruisend lief. Bevredigd ebt  de dag dan  over in de nacht.  

Ochtendliefde

Waar mist de morgen kust, heeft nacht de dag zo lief. Donker maakt dan licht vurig vrijend wakker. Vloeibare nevel vochtig voelt.