Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit februari, 2020 tonen

Schone was buiten hangen

Schone was buiten hangen  Weer dondert het van de kansel. En rolt het de gemeente door. Iets over social media . Dat we er voor op moeten passen. Vooral onze jongeren. Omdat het verwoestend is en we een schone schijn ophouden via deze kanalen. Er schijnt niets echt te zijn aan de manier waarop we ons hier aan elkaar presenteren. Meestal wordt dit dan gevolgd door het noemen van Facebook. In een enkel geval nog iets over Instagram. Het vervelende is dat degene voor wie deze oproep bedoeld is, allang heeft afgehaakt. Als die wel aanwezig is, zit-ie met zijn of haar neus in het scherm. Nee, zonder gekheid, wanneer leren we eens dat het weinig zin heeft om iets negatiefs te zeggen over een middel. Ooit werden vliegtuigen en treinen vervloekt, later de radio en de televisie. Het internet hebben we verwelkomd. Alleen de manier waarop we het gebruiken, daar oordelen we over, snoeihard. Ik heb eens geturfd; op een gemiddelde post over een serieus onderwerp reageren toch altijd nog zo’n dri...

Maria's misère of

Kan het  kerstfeest blijven? Een huis vol herders, engelen op wolken en wat wijzen  op bezoek. In ontspanning een beetje aanbidding  gezang niet van de lucht en wat cadeaus uitpakken. Opeens een boze koning met moordlust bezet. Vlucht naar duister land, jaren ver van iedereen. Dwars door dorre woestijn Mozes' terugreis maken met huilend Kind trouwe man en niets. Misschien was het anders werd hun asiel in Egypte de mooiste huwelijksreis. Misschien fluisterde Maria zacht eind'lijk rust en geen gedoe vragen van familie moe dankjewel dat U me bracht. Zo werd Maria's grootste angst heerlijk verblijf in gastvrij oord Met Jezus huil en Jozefs woord duurde hun liefd het langst.

Gouwekerk

Jaar en dag haar stilletjes rechts laten liggen Bewoog ik mij langs haar en links het water Fietste ik nooit zacht onopgemerkt voorbij.  door stille liefde werd de hemel op aarde later. Dan in een stille nacht die lang niet heilig was het moment dat vriend en ik haar binnengaan. Ruime hal en van banken leeg immens gewelf marmeren vloer waar losse elementen staan. Hier ooit alleen de Bijbel, nu de kunst erbij tentoongesteld met vaandellange doeken. Vroeger de scheve schaats aan kaak gesteld nu ook een tijdje hier de zopie koeken. Inmiddels bestijgen wij de kleinste torentrap aan het eind een kleine deur, net onder 't dak Dan lopen we over een hele lange houten brug Als je hier valt is 't niet alleen het been dat brak Dan eind'lijk wij onder de grote toren aangekomen daar nu losse ladders staan die ons doen stijgen schoksgewijs en tree voor tree wij gaan omhoog Tot wij op hoog bordes 't mooiste uitzicht krijgen. ...

Vesper

Op een grauwe februari-avond parkeer ik mijn fiets tegen zijkant van de Sint-Jan. Via de kosteringang ga ik naar binnen. Verwelkomd door een dame die ik het afgelopen jaar goed heb leren kennen. Zij is degene die een jaar met me optrok bij het schrijven van mijn roman. Veel van haar geleerd. Verrast begroet ik ook haar man die een stapeltje liturgieën staat recht te leggen. We wisselen enkele woorden waarna ik een plekje in het koorgedeelte van de majestueuze kerk opzoek.  Ik verlies me in de aanblik van de pilaren die in het donker, van onderaf belicht, oplopen tot de bovenste gewelven. Het spel van licht en donker in samenhang met de mortelkleuren van de vroege voorlopers van de latere ijzeren spanten blijft indrukwekkend. Langzaam loopt het koorgedeelte vol. Dan komt de predikant binnen. Zijn simsongestalte gaat grotendeels schuil onder een zwarte toga. Hij past in dit immense gebouw. Als je hem op straat tegenkomt, veronderstel je eerder een bodybuilder dan een dominee. ...

Roerig weekje

De stilte voor Ciara binnenstormt voelt als zwijgende woorden van weggebleven minnaar. Waar huid onaangetast de schouders leeg,  buik onberoerd, holle armen zich niet vullen. Regen als voorspel, tranen drogen niet. Maan maakt leegte  vol.