Vanmorgen zat ik in de langste kerk van Nederland. Samen met nog ruim duizend andere mensen. Te luisteren naar de worsteling van het waken en wachten. Heimwee was het thema. Mijn buurman, en goede vriend, stootte me aan en zei: ' heimwee betekent gewoon letterlijk huispijn, best gaaf.' Ik knikte en beaamde het stilzwijgend. Ik praat graag, maar in de kerk vind ik het stil zijn al een genot op zich. Even een uurtje helemaal stil worden. De dominee gebruikte het beeld van een hert dat verlangt naar water. Gebaseerd op een prachtige psalm van duizenden jaren oud. Zijn insmijter was een mooie; ging over wakker liggen. Wat ik mooi vond was dat het niet als een probleem gebracht werd. Soms denk ik dat slapen echt wel eens overschat wordt. Niet dat ik op zijn tijd wat rust nemen niet goed vind, maar een keer wakker liggen is niet zo slecht. Beetje de boel bij elkaar bedenken of gewoon jezelf eens aankijken. Terugkijken of vooruit. Ergens wat balans proberen te vinden. In...