Bijna twee jaar geleden zochten en kregen we hier een plek. Na enig zoeken vond ik haar terug. Tussen een tamme kastanje en een krentenboompje. In de halfschaduw maar ook een paar uur per dag volop in het licht.
Toen ik een foto maakte van het paadje waarlangs we volgende week de loopkoets zullen duwen, zag ik ineens de overeenkomst. Ooit kampeerden we het liefst op natuurkampeerterreinen Tussen de bomen. Met zo min mogelijk voorzieningen. Een zandpad, een tent en vooral rust.
Even glimlachte ik. Ze heeft het voor elkaar. De cirkel is rond. We eindigen waar het ooit begon. En nee, ik zal er geen tentje meer op zetten. Hooguit van tijd tot tijd wat dagkamperen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten