Afgelopen weekend nam ik de trein naar een stadje verderop. Hardloopschoenen aan en waterflesje mee. Het plan was eenvoudig: terug naar huis rennen. Een duurlooptraining voor de marathon. Op de terugweg door de weilanden ontmoette mij een zwanengezin. Een ouderpaar gevolgd door tien jongen. Ik telde ze twee keer. Tien. Een compleet gezin. In een wereld waarin zoveel verloren gaat, verbaasde me dat. Ik rende langzamer en bleef kijken.
Later zag ik op mijn app ik dat het mijn zeventigste dag in herstel was.
Zeventig dagen zonder gokken, zonder verdwijnen. De zwanen liepen verder. En ik
deed hetzelfde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten