donderdag 30 maart 2017

Verleiding

Met dit verhaal meegedaan met de NPO4 en met de CLO/Liter schrijfwedstrijd. Beide wedstrijden stonden in het teken van 'Verboden vrucht" (Boekenweekgeschenk).


Gelukkig weet mijn vrouw er niets van. Ze zou er wakker van liggen. Er met me over willen
hebben. Diepe waarheidsvindingen toepassen. En misschien, heel misschien zou ik het ook niet meer leuk vinden. Zeker niet als we overal woorden aan gegeven hebben. Dus koester ik de gedachte. Voed ik die ook.
Want ik wil gewoon genieten. Van de gedachte alleen. Regelmatig zie ik haar voor me. Gewoon alleen maar zien hoor. Meestal.  Soms zou ik meer willen dan alleen zien. Dan voel ik ook een beetje. Raak ik haar even aan. Met mijn lippen. Op dat moment proef ik. Ruik ik ook weer die onweerstaanbare lekkere geur. Eventjes maar.
En nee natuurlijk denk ik op dat moment niet aan de gevolgen. Die desastreus zouden zijn. Nee ik denk gewoon aan haar. Het moment. En dat ik daar mijn gezelschap voor zou moeten verlaten. Alleen met haar. Buiten. En ja, soms zou dat genoeg zijn. Want weet je, ik weet nog hoe het was. De ene keer voorzichtig vastpakken de andere keren gretig, onbeheerst. Vingers die hun werk doen. Het vasthouden werkt al troostend. Gewoon het moment. Vastpakken, draaien, even spelen. Vuur erbij. En ja, in mijn gedachten rook ik weer een heerlijke halfzware shag. Doodzonde.







Geen opmerkingen:

Een reactie posten