Doorgaan naar hoofdcontent

Verleiding

Met dit verhaal meegedaan met de NPO4 en met de CLO/Liter schrijfwedstrijd. Beide wedstrijden stonden in het teken van 'Verboden vrucht" (Boekenweekgeschenk).


Gelukkig weet mijn vrouw er niets van. Ze zou er wakker van liggen. Er met me over willen
hebben. Diepe waarheidsvindingen toepassen. En misschien, heel misschien zou ik het ook niet meer leuk vinden. Zeker niet als we overal woorden aan gegeven hebben. Dus koester ik de gedachte. Voed ik die ook.
Want ik wil gewoon genieten. Van de gedachte alleen. Regelmatig zie ik haar voor me. Gewoon alleen maar zien hoor. Meestal.  Soms zou ik meer willen dan alleen zien. Dan voel ik ook een beetje. Raak ik haar even aan. Met mijn lippen. Op dat moment proef ik. Ruik ik ook weer die onweerstaanbare lekkere geur. Eventjes maar.
En nee natuurlijk denk ik op dat moment niet aan de gevolgen. Die desastreus zouden zijn. Nee ik denk gewoon aan haar. Het moment. En dat ik daar mijn gezelschap voor zou moeten verlaten. Alleen met haar. Buiten. En ja, soms zou dat genoeg zijn. Want weet je, ik weet nog hoe het was. De ene keer voorzichtig vastpakken de andere keren gretig, onbeheerst. Vingers die hun werk doen. Het vasthouden werkt al troostend. Gewoon het moment. Vastpakken, draaien, even spelen. Vuur erbij. En ja, in mijn gedachten rook ik weer een heerlijke halfzware shag. Doodzonde.







Reacties

  1. Het leven komt met verschillende ervaringen ik weet niet wat je ervaring hebt, maar dit is mijn korte getuigenis, ik typ dit graag omdat ik weer vrede heb in mijn huwelijk en dat allemaal dankzij een geweldige man genaamd Dr Ajayi, hij is een krachtige spreuk caster die helpen het geschil tussen mij en mijn man te verzoenen met een liefdesbetovering, mijn man verliet het huis en leefde 7 maanden met een andere vrouw zonder voor mij en onze 4-jarige dochter te zorgen, financieel gaat het goed omdat ik een bankier ben, maar ik heb de Tedere zorg voor een man, maar mijn man is nergens dichtbij, ik smeek hem meerdere keren naar huis te komen, maar niets werkt, ik vroeg zelfs zijn oudere broer om me te helpen. Ik las een getuigenis van een man die beschreef hoe dr. Ajayi hem hielp zijn vrouw te stoppen met scheiden met liefdesbetovering, dus nam ik zijn contactpersoon en legde hem mijn problemen uit, hij vertelde me wat er nodig is voor een liefdesbetovering en ik gaf hem geld om te kopen hen in drie dagen tijd kwam mijn man terug naar huis. Contact: Viber / WhatsApp: +2347084887094 of e-mail: drajayi1990@gmail.com voor elk probleem dat je hart dwarszit en hij zal het voor je oplossen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

H6 Tussenstand

Daar is ie dan. De uitnodiging om te verschijnen voor een commissie. Hoe werkt nu zo iets?  De school wil mij ontslaan omdat zij mijn handelen in strijd vinden met de levensbeschouwelijke grondslag van de school (de identiteit dus). De school is verplicht dit te laten toetsen door een commissie.  Deze commissie wordt gefaciliteerd door een schoolbegeleidingsdienst en een soort reformatorische vakbond. Er zitten dominees, rechters en politici in. Deze hebben naast hun andere vaardigheden ook een juridische achtergrond.  Allen zijn afkomstig uit de reformatorische wereld.  Voor een eventuele gang naar een reguliere rechter  kijken we eerst eens goed naar onszelf en proberen te oordelen of dit allemaal kan.  Best een mooie gedachte.  Volgende week maandagavond is de zitting. Ergens zie ik er tegenop, aan de andere kant ben ik blij dat het eindelijk zover is.  Ja, ik weet het, ik ben een idealist. In sommige ogen misschien een beetje naïef, m...

'Ik heb nog nooit een acht gehaald'

Een paar jaar geleden kwam een meisje aan het eind van de les naar mijn bureau.  Haar repetitie-blaadje in de hand.  Ze aarzelde en zei 'Klopt dit wel meneer?' 'Wat bedoel je Joke?' 'Nou, hier staat een acht.' 'Ja, zoals ik al zei, heel goed gedaan!' 'Maar ik heb nog nooit een acht gehaald.' Ik meende een traan te zien glinsteren.  Achteraf gezien was dit het moment dat ik de beslissing nam om me helemaal te richten op deze kinderen. Leerlingen die het vmbo volgen. En dan de kader-, of liever nog de basisberoepsgerichte leerweg. Mensen waarvan ik merk dat ze veel talenten hebben. Alleen niet op cognitief niveau. Leerlingen die de hele basisschooltijd doorgebracht hebben in de hoek van 'kan niet', 'wil niet', 'mag niet' en ten slotte 'durf niet'.  Ik weet dat ik chargeer, maar toch. Het gesprek met Joke was nog niet over. Nou ja, wel met haar maar niet met haar moeder. Die belde me 's avonds. ...

Het hindert wel.

Daar zit je dan. Het nieuwe jaar, net een paar weken oud. In de wachtkamer. De gezamenlijke wachtkamer van de afdeling orthopedie en de afdeling chirurgie. We hebben om 09.30 uur een afspraak met een chirurg. De mevrouw achter de balie, die de afspraak checkt en je aanmeldt, heeft al gezegd dat onze chirurg wat uitloopt. Dat 'onze' is ook wel speciaal. Waarom noemen we mensen die aan ons lichaam zitten ineens als een soort bezit? We hebben mijn kapper, mijn pedicure, mijn neuroloog en mijn oncoloog. Dat heb ik niet met de meneer of mevrouw achter de afdeling vleeswaren bij de supermarkt. En die zie ik vaker dan onze oncoloog. De meeste weken tenminste. Maar het wordt nog steeds niet mijn vleeswarenspecialist. Of bij de boekhandel, onze boekhandelaar. Trouwens met de dominee hebben we het weer wel. Onze dominee. Zal dan toch wel iets te maken hebben met de mate waarin men bezig is met ons welzijn . In het volgende uur dat we wachtend doorbrengen, zie ik nogal wat mensen bin...